Liefde

Liefde: zo'n groot woord, maar voor iedereen een andere betekenis. Wat willen we nou eigenlijk? De prins op het witte paard? The perfect one? Nee, ik zoek geen prins en al zeker niet the perfect one! Ik zeg het zelfs al verkeerd. Je moet het niet zoeken, het schijnt vanzelf te komen.. Maar als die dan komt dan hoeft die niet perfect te zijn. Zolang er wederzijds respect is kom je tegenwoordig al een heel eind. Ik  wil gewoon iemand die mij waardeert om wie ik ben en om wat ik doe. Die de kleine dingetjes in het leven kan waarderen, en daar zijn levens vreugde uit plukt. Om je heen zie je relaties ontstaan, en wat is er nou fijner dan verliefd zijn? Die oneindige kriebels in je buik, die je eetlust wegnemen, die je zo gelukkig laten voelen, die je laten zweven in al het moois! Maar ook zo verraderlijk, je laat je lijden door je hart en vergeet daar bij je hoofd. Want alles wat misschien onmogelijk is lijkt dan ineens mogelijk. Je denkt bergen te kunnen verzetten. En dat allemaal door verliefd te zijn! Na een paar weken zet dat ontzettend verliefde gevoel zich langzaam om in een begin van houden van.. Je hebt de tijd gehad om elkaar te leren kennen zoals je bent. Vaak groeit dan de waardering en respect voor diegene waar je van houdt. En dat is tegenwoordig zoveel waard! 

Ik ben wie ik ben.

Ik ben wie ik ben. Maar wie ben ik dan? En hoe ben ik zo geworden? Ik ben van mening dat wie je bent geworden is gebeurd door de mensen om je heen, je karakter en je levenservaring. Zo kun, jaren terug een heel ander persoon zijn dan nu je bent. Natuurlijk wel met sommige eigenschappen, want die altijd zullen blijven. Aard van het beestje, zullen we maar zeggen! Door je levenservaring ben je een ervaring rijker van hoe je het juist wel of niet zou willen. Wat je wel of niet meer toelaat. Waar je wel of niet gelukkig van word. Door ervaringen, zowel negatief als positief kun je gevoelens bij je dragen die niemand ziet. Die niet te doorgronden zijn. Ze kunnen niet in je hoofd kijken wat jou ervaring is met een bepaalde situatie. Waarom jij reageert zoals je reageert. Overal komen er weer stukken terug van het leven. Pijnlijke momenten, maar ook mooie momenten. Ze zijn vaak door de mensen die jou echt kennen te doorgronden. Want de dierbare mensen die prikken daar feilloos doorheen. Die zien het echte plezier op je gezicht, en ze zien de verdriet in je ogen. Want door de levenservaring hoe jong of hoe oud je ook bent. Het zal je altijd kneden tot de persoon die je zal zijn. Zo word je je hele leven gekneed en verander je je hele leven door. Laat je emoties zien, met een lach of met een traan. En probeer je verleden niet onder stoelen of banken te steken. Het is wat je heeft gemaakt tot wie je nu bent, en daar mag je trots op zijn!

Herinneringen

Ze zeggen toch altijd: Je staat met de rug naar het verleden en met je gezicht gericht naar de toekomst. Dit is inderdaad zo. Maar je hart, hoofd en herinneringen gaan altijd mee de toekomst in. Onbewust maar soms heel bewust denk je aan wat er eigenlijk allemaal is gebeurd. Het verleden loslaten dat doe je niet zomaar. Het is een soort onzichtbaar litteken die je altijd met je meedraagt. En natuurlijk zal het verdriet rondom je herinneringen minder worden, maar je weet het nog wel. Het is niet zomaar weg. Ook al zouden veel mensen sommige herinneringen in een oude doos op zolder willen zetten om er vervolgens nooit meer naar om te hoeven kijken. Helaas kan dit niet. Laten we realistisch zijn. Zoiets draag je gewoon met je mee. Dat hoort bij je, dat is een deel van jou en je leven. Die herinneringen zijn de dingen die jou hebben gemaakt zoals je nu in het leven staat. Ze maken je soms intens verdrietig maar het heeft je ook sterker gemaakt. Probeer uit alles iets positiefs te zien. Want ook door slechte tijden kun je weer in de goede tijden gaan geloven...

Voorstellen

 Hallo,

 

Mijn naam is Michelle, ik ben 25 jaar. Ik heb de afgelopen jaren een hoop levenslessen doorstaan en daardoor ben ik begonnen met schrijven. Eerst voor mijzelf maar nu ook voor anderen. Mensen schijnen zich namelijk in mijn schrijven te herkennen. Dus daarom wil ik het met andere delen. Ik hoop dat je mijn teksten met een fijn gevoel leest.

 

Love and hug

 

Michelle